السلام عليك يا ايتهااالصديقه الشهيده

از علي نقل است كان روح و روان                           غسل چون مي داد زهراي جوان
امر مي فـرمود طفلان را به خواب                           تا نيفتــد كودكــان را اضـطراب

آنچـنان گويي كه مادر خفته است                          يا مگر دخـت پيمبـر خفته است

تا حســين  از سـ‌‌ر نگـ‌يرد  ناله  را                           خـود ز مژگان حســن دنباله را

الغــرض چون نوبت  بازو  رسـيد                           غسل‌ زهرا چونكه بر پهلو رسيد

شـير يزدان ناله اي جانــكاه  كرد                          آنچـنان كه كودكان آگــاه كرد

كـــي مه من به  ابرويــت قــسم                            بر كبــودي هـاي بازويـت قسم

گفت اســما كــي  ولـي روزگــار                            كز تو روشن شد ز انجم شام تار

تو  سفارش مي كني ما را  به صبر                            ليك خودگريان به‌زهرا‌ همچوابر

گفت  اســما را شـــه عاليــجناب                           با  دل  نالان  و با چــشم پر آب

كي اســما شرم دارم من ز دوست                           زين‌كبودي ها كه بربازوي اوست

مي زندچون‌حلقه اي در چوب من                            آه اســـما پهلــوي محبـوب من

شــرم دارم زيـن سبب از روي او                            چون  نــديدم تاكــنون بازوي او

داغ  زهرايم  ز نو در  جان  فـزود                           كين كبـودي ها ز من پنهان نمود

آه  اســما دســت  يارم  را بــبين                           واي  پــهلوي نـــگارم را ببـــين

                                       پهــلوي در مـا نده اي اي واي من

                                        آه  اي صـــديقه كبـــراي  مــن

 

                                                                                                  شاعر : احمد عزيزي