شعري از ژوليده نيشابوري - خدا بيامرزتت
دلت را خانه ما كن مصفا كردنـش با من
به ما درد دل افشا كن مداوا كردنـش با من
اگر گم كرده اي ايدل كليد استجابت را
بيا يك لحظه با ما باش پيدا كردنـش با من
بيافشان قطره اشكي كه من هستم خريدارش
بياور قطره اي اخلاص دريا كردنش با من
اگردرها به رويت بسته شد دل برمكن باز آي
در اين خانه دق الباب كن وا كردنش با من
بمن گو حاجت خود را اجابت ميكنم آني
طلب كن آنچه مي خواهي مهيا كردنش با من
بيا قبل از وقوع مرگ روشن كن حسابت را
بياور نيك و بد را جمع و منها كردنش با من
چو خوردي روزي امروز ما را شكر نعمت كن
غم فردا مخور تامين فردا كردنش با من
به قرآن آيه رحمت فراوان است اي انسان
بخوان اين آيه را تفسير و معنا كردنش با من
اگر عمري گنه كردي مشو نوميد از رحمت
تو نـام توبه را بنويس امضا كردنـش با من